Главната идејаThe main ideaDie GrundideeL’idée principaleL’idea principaleLa idea principalГлавная мысльAna fikirГлавна идејаIdeja kryesoreОсновната идеяमुख्य विचार核心理念
„Староста не ја одредуваат годините, туку она што секој ден го правиме со нив.“
“Old age is not determined by the years, but by what we do with them every day.”
„Das Alter bestimmen nicht die Jahre, sondern das, was wir jeden Tag mit ihnen machen.“
« Ce ne sont pas les années qui font la vieillesse, mais ce que nous en faisons chaque jour. »
«La vecchiaia non la decidono gli anni, ma ciò che ne facciamo ogni giorno.»
«La vejez no la determinan los años, sino lo que hacemos con ellos cada día.»
«Старость определяют не годы, а то, что мы делаем с ними каждый день.»
“Yaşlılığı yıllar değil, onlarla her gün ne yaptığımız belirler.”
„Старост не одређују године, већ оно што сваког дана радимо с њима.“
„Pleqërinë nuk e përcaktojnë vitet, por ajo që bëjmë me to çdo ditë.“
„Старостта не се определя от годините, а от това, което правим с тях всеки ден.“
“बुढ़ापा वर्षों से तय नहीं होता, बल्कि इससे तय होता है कि हम हर दिन उनके साथ क्या करते हैं।”
“决定衰老的不是岁数,而是我们每天如何度过这些岁月。”
Антонио ГиноскиAntonio GinoskiAntonio GinoskiAntonio GinoskiAntonio GinoskiAntonio GinoskiАнтонио ГиноскиAntonio GinoskiАнтонио ГиноскиAntonio GinoskiАнтонио Гиноскиएंटोनियो गिनोस्की安东尼奥·吉诺斯基
Секој од нас познава барем едно лице што на осумдесет години е бистро, подвижно и полно со живот, и некого што уште на шеесет години е заробен од болести, лекови и немоќ. Обично велиме дека тоа е среќа. Науката од последните децении покажува нешто многу поохрабрувачко: најголемиот дел од разликата зависи од неколку одлуки што ги донесуваме секој ден. Што дишеме, колку се движиме, што јадеме, колку спиеме, со кого го делиме животот и дали навреме ги откриваме тивките болести. Тие одлуки не ни гарантираат сто години, но ни даваат најдобри шанси годините што ќе ги живееме да бидат здрави.
We all know at least one person who is sharp, active and full of life at eighty, and someone who, at only sixty, is trapped by illness, medications and frailty. We usually call it luck. The science of the past few decades shows something far more encouraging: most of the difference comes down to a few decisions we make every day. What we breathe, how much we move, what we eat, how much we sleep, who we share our lives with and whether we catch the silent diseases in time. Those decisions don’t guarantee us a hundred years, but they give us the best chance that the years we do live will be healthy ones.
Jeder von uns kennt mindestens einen Menschen, der mit achtzig wach, beweglich und voller Leben ist, und jemanden, der schon mit sechzig von Krankheiten, Medikamenten und Schwäche gefangen ist. Meist nennen wir das Glück. Die Forschung der letzten Jahrzehnte zeigt etwas viel Ermutigenderes: Der größte Teil des Unterschieds hängt von ein paar Entscheidungen ab, die wir jeden Tag treffen. Was wir atmen, wie viel wir uns bewegen, was wir essen, wie viel wir schlafen, mit wem wir unser Leben teilen und ob wir stille Krankheiten rechtzeitig erkennen. Diese Entscheidungen garantieren uns keine hundert Jahre, aber sie geben uns die besten Chancen, dass die Jahre, die wir leben, gesunde Jahre sind.
Nous connaissons tous au moins une personne vive, active et pleine de vie à 80 ans, et une autre qui, à 60 ans à peine, est prisonnière de la maladie, des médicaments et de la faiblesse. Nous appelons souvent cela la chance. La science des dernières décennies montre quelque chose de bien plus encourageant : l’essentiel de la différence tient à quelques décisions que nous prenons chaque jour. Ce que nous respirons, combien nous bougeons, ce que nous mangeons, combien nous dormons, avec qui nous partageons notre vie et si nous détectons à temps les maladies silencieuses. Ces décisions ne nous garantissent pas cent ans, mais elles nous donnent les meilleures chances que les années que nous vivrons soient des années en bonne santé.
Tutti conosciamo almeno una persona che a ottant’anni è lucida, attiva e piena di vita, e qualcuno che già a sessanta è prigioniero di malattie, farmaci e debolezza. Di solito la chiamiamo fortuna. La scienza degli ultimi decenni mostra qualcosa di molto più incoraggiante: gran parte della differenza dipende da poche decisioni che prendiamo ogni giorno. Cosa respiriamo, quanto ci muoviamo, cosa mangiamo, quanto dormiamo, con chi condividiamo la vita e se scopriamo in tempo le malattie silenziose. Queste decisioni non ci garantiscono cento anni, ma ci danno le migliori probabilità che gli anni che vivremo siano anni in salute.
Todos conocemos al menos a una persona que a los ochenta años está lúcida, activa y llena de vida, y a alguien que con solo sesenta vive atrapado por la enfermedad, los medicamentos y la debilidad. Solemos llamarlo suerte. La ciencia de las últimas décadas muestra algo mucho más alentador: la mayor parte de la diferencia depende de unas pocas decisiones que tomamos cada día. Qué respiramos, cuánto nos movemos, qué comemos, cuánto dormimos, con quién compartimos la vida y si detectamos a tiempo las enfermedades silenciosas. Esas decisiones no nos garantizan cien años, pero nos dan la mejor oportunidad de que los años que vivamos sean años con salud.
Каждый из нас знает хотя бы одного человека, который в восемьдесят лет ясен умом, подвижен и полон жизни, и того, кто уже в шестьдесят оказался в плену болезней, лекарств и немощи. Обычно мы называем это везением. Наука последних десятилетий показывает нечто гораздо более обнадёживающее: большая часть разницы зависит от нескольких решений, которые мы принимаем каждый день. Чем мы дышим, сколько двигаемся, что едим, сколько спим, с кем разделяем жизнь и вовремя ли замечаем тихие болезни. Эти решения не гарантируют нам ста лет, но дают лучшие шансы на то, что прожитые годы будут здоровыми.
Hepimiz seksen yaşında zihni açık, hareketli ve hayat dolu en az bir kişiyi ve daha altmışında hastalıkların, ilaçların ve güçsüzlüğün esiri olmuş birini tanırız. Genellikle buna şans deriz. Son on yılların bilimi çok daha umut verici bir şey gösteriyor: farkın büyük kısmı her gün verdiğimiz birkaç karara bağlı. Ne soluduğumuz, ne kadar hareket ettiğimiz, ne yediğimiz, ne kadar uyuduğumuz, hayatımızı kiminle paylaştığımız ve sessiz hastalıkları zamanında fark edip etmediğimiz. Bu kararlar bize yüz yılı garanti etmez, ama yaşayacağımız yılların sağlıklı geçmesi için en iyi şansı verir.
Свако од нас познаје бар једну особу која је са осамдесет година бистра, покретна и пуна живота, и некога ко је већ са шездесет заробљен болестима, лековима и немоћи. Обично кажемо да је то срећа. Наука последњих деценија показује нешто много охрабрујућије: највећи део разлике зависи од неколико одлука које доносимо сваког дана. Шта удишемо, колико се крећемо, шта једемо, колико спавамо, с ким делимо живот и да ли на време откривамо тихе болести. Те одлуке нам не гарантују сто година, али нам дају најбоље шансе да године које живимо буду здраве.
Të gjithë njohim të paktën një njeri që në moshën tetëdhjetë vjeç është i kthjellët, i lëvizshëm dhe plot jetë, dhe dikë që qysh në gjashtëdhjetë është i burgosur nga sëmundjet, ilaçet dhe dobësia. Zakonisht këtë e quajmë fat. Shkenca e dekadave të fundit tregon diçka shumë më inkurajuese: pjesa më e madhe e ndryshimit varet nga disa vendime që marrim çdo ditë. Çfarë thithim, sa lëvizim, çfarë hamë, sa flemë, me kë e ndajmë jetën dhe nëse i zbulojmë me kohë sëmundjet e heshtura. Këto vendime nuk na garantojnë njëqind vjet, por na japin shanset më të mira që vitet që do të jetojmë të jenë të shëndetshme.
Всеки от нас познава поне един човек, който на осемдесет години е бистър, подвижен и пълен с живот, и някого, който още на шейсет е пленник на болести, лекарства и немощ. Обикновено наричаме това късмет. Науката от последните десетилетия показва нещо много обнадеждаващо: голямата част от разликата зависи от няколко решения, които взимаме всеки ден. Какво дишаме, колко се движим, какво ядем, колко спим, с кого споделяме живота си и дали откриваме навреме тихите болести. Тези решения не ни гарантират сто години, но ни дават отличен шанс годините, които ще живеем, да бъдат здрави.
हम सब कम से कम एक ऐसे व्यक्ति को जानते हैं जो अस्सी वर्ष की उम्र में भी सजग, सक्रिय और ऊर्जा से भरा है, और किसी ऐसे को भी जो साठ की उम्र में ही बीमारियों, दवाओं और कमज़ोरी में फँसा है। आमतौर पर हम इसे क़िस्मत कहते हैं। पिछले कुछ दशकों का विज्ञान कहीं अधिक उत्साहजनक बात दिखाता है: इस अंतर का अधिकांश हिस्सा उन कुछ निर्णयों पर निर्भर करता है जो हम हर दिन लेते हैं। हम कैसी हवा में साँस लेते हैं, कितनी शारीरिक गतिविधि करते हैं, क्या खाते हैं, कितना सोते हैं, किसके साथ जीवन बाँटते हैं और क्या हम मौन बीमारियों को समय रहते पहचान लेते हैं। ये निर्णय हमें सौ वर्ष की गारंटी नहीं देते, लेकिन ये सबसे अच्छा मौका देते हैं कि हम जो वर्ष जिएँ वे स्वस्थ हों।
我们每个人都认识至少一位八十岁仍然头脑清晰、行动自如、充满活力的人,也认识另一位刚到六十岁就被疾病、药物和虚弱困住的人。我们通常把这归结为运气。过去几十年的科学却揭示了更令人鼓舞的事实:两者之间的差别,大部分取决于我们每天做出的几个决定。我们呼吸什么样的空气、活动多少、吃什么、睡多久、与谁共度人生,以及能否及时发现那些悄无声息的疾病。这些决定无法保证我们活到一百岁,却能给我们最好的机会,让我们活着的岁月都是健康的岁月。